Dalmatyńczyk
Jest psem o wyrafinowanym charakterze. Poza tym wyróżnia się tym, że rodzi się podobno całkiem biały, dopiero później pojawiają się charakterystyczne łatki. Prawdziwy dalmatyńczyk ma na ciele mnóstwo łatek, ale uszy powinien mieć czarne - jeśli łatki są czarne, albo brązowe - bo łatki może mieć też brązowe, nie tylko czarne. Podobno w Dalmacji, skąd ta rasa pochodzi, te psy upodobali sobie Cyganie, bo się pięknie prezentowały kiedy biegły za cygańskim taborem. Tu okazują one swoją podstawową cechę - dla prawidłowego rozwoju muszą mieć zapewnioną olbrzymią ilość ruchu. Te psy, kiedy są zapasione i nie mają możliwości wybiegania się, czują się po prostu źle, są smutne, nieruchawe, nie nadają się więc dla ludzi którzy żyją w małych, ciasnych mieszkankach i nie mogą zapewnić takiemu psu odpowiedniej ilości ruchu na świeżym powietrzu. Ten pies ma specyficzny charakter, a raczej charakterek. Nie jest podatny na wychowanie, robi co chce - przede wszystkim nie słucha żadnych poleceń. Robi nam niezłe psikusy, ma coś tam robić - robi, ale zupełnie coś innego. Taki to psotnik i nieposłuszny pies. W ogóle pojęcie ogólne jest takie, że jak się chce to można sobie kupić psa, a tymczasem nie jest tak do końca, jeżeli nie chcemy zrobić krzywdy naszemu pupilowi.